Mijn ondernemersverhaal: waarom ik ben gaan ondernemen

De stap maken naar ondernemen: een spannende keuze. Voor veel mensen is dat een ver-van-hun-bedshow, voor mij werd het werkelijkheid. In deze blogpost deel ik de route die ik heb afgelegd om te komen tot waar ik nu ben: en in loondienst en als ondernemer. Ik vertel hoeveel verschillende opleidingen ik overwogen en gedaan heb, wat ik voor werk doe en waarom ik ben gaan ondernemen.

Achttien jaar was ik, toen ik op het nippertje slaagde op de havo en Communicatie ging studeren in Tilburg. Negentien toen ik besloot dat Communicatie niet de juiste studie was voor mij. Ik begon het daaropvolgende schooljaar met International Business Management en zat na maar liefst twee weken weer thuis. Ik had eigenlijk sowieso weinig zin in studeren, dus ik besloot een jaar te gaan werken. Dan zou ik voldoende de tijd hebben om me goed te oriënteren. 

Alsof er een lampje aanging

En zo geschiedde. Op mijn twintigste begon ik met mijn studie Human Resource Management en dat was eindelijk iets dat bij mij paste. Ineens ging ik áán en nam ik als een soort van spons alle mogelijke kennis in me op. Het allerinteressantste vond ik psychologie. Ik zat op dat moment in een soort depressie door mijn anticonceptiepil (ik noem het ‘mijn halve depressie’). Doordat ik zoveel leerde over de psyche van de mens begreep ik mezelf beter. Het was alsof mijn hele leven het lampje in mijn hoofd uit had gestaan, en dat pas aanging toen ik daarover leerde.

In die tijd zei mijn moeder me het boek ‘Het slimme onbewuste’ van Ap Dijksterhuis te lezen. Enigszins achterhaald inmiddels, maar: LEESTIP! Ik ervaarde aha-erlebnissen alom en leerde zo gretig over het onbewuste dat ik uiteindelijk zelf een mini-experiment deed. Ik ben hele delen van mijn tentamens op mijn onbewuste kennis gaan maken. Wij hadden naast open vragen (die leerde ik wel) ook meerkeuzevragen en ik mocht bij die meerkeuzevragen van mezelf alleen datgene kiezen wat als allereerste in mij opkwam. Alle rationele argumenten die ik daarna bedacht waarom het niet A maar B zou moeten zijn moest ik negeren van mezelf. Ik had dat jaar geen hertentamens. Verder liep ik bij een psycholoog en maakte ik kennis met hypnotherapie en mindfulness. Mateloos interessant, natuurlijk, en het sloot feilloos aan op mijn interesses op dat moment.

Laatbloeier

Totdat ik een boek van Dirk Draulans las (‘Het succes van slechte seks’). Mijn fascinatie voor psychologie verschoof naar evolutie. Draulans wist Darwins theorie begrijpelijk te maken en gaf me antwoorden op vragen waarvan ik niet wist dat ik ze had. Ineens snapte ik waarom mijn ex vreemd was gegaan (evolutionair volkomen logisch) en waarom ik ook wel eens gevoelens had voor iemand anders terwijl ik in een relatie zat (ook evolutionair volkomen logisch). Ik las van alles over biologie en microbiologie en ik begreep het zonder moeite.

Toen ik in het tweede jaar van mijn opleiding zat belandde ik in een gat. Ik realiseerde me dat ik, die altijd het idee had gehad een laagvlieger te zijn, het hbo met twee vingers in mijn neus haalde. Daarnaast bleek ik eigenlijk hele andere interesses te hebben dan mijn klasgenoten en vroeg ik me af of ik daar nog wel op mijn plek zat. Mijn grootvader noemde me liefkozend ‘een laatbloeier’. In die periode kreeg ik mezelf amper naar school gesleept en wist ik helemaal niet wat ik nou met mijn leven aan moest. HR, Psychologie, Biologie, wat wilde ik nou?

In het derde jaar van mijn opleiding ben ik eerst een half jaar stage gaan lopen bij een theater en heb het tweede half jaar een minor Global Development Issues gedaan. Die minor sloot ik af met een maand in Kenia, waar ik hele dagen naar wilde dieren mocht kijken. ’s Nachts durfde ik niet naar buiten (daar was het toilet) omdat we tussen de cheetahs en de nijlpaarden zaten. Het was fantastisch. Ik droomde over een leven in Afrika als wild life onderzoeker en dit was een mooie manier om te onderzoeken of het bij mij paste (dat deed het).

Bijna burn-out

Ik was dus, opnieuw, lost. Ik was na mijn stage in het theater bijna in een burn-out beland omdat ik naast 40 uur per week stagelopen en een onderzoek schrijven ook nog eens 20 tot 30 uur per week werkte om de huur van mijn appartement te betalen. De minor was goed te doen, maar ik moest er toch niet aan denken om het schooljaar daarop mijn afstudeerstage te gaan doen. Ik heb dus opnieuw een tussenjaar genomen en ben gaan werken.

Dat kwam me uiteindelijk zo mijn neus uit dat ik blij was dat ik na een jaar mocht starten met mijn afstudeerstage. Die deed ik op een decanaat en ik moet zeggen dat ik me daar erg goed voelde. Het onderwijs is een stimulerende omgeving en ik weet nog dat ik het opvallend vond hoe hard docenten wel niet werken voor hun leerlingen. Dat had ik me als middelbare scholier nooit zo gerealiseerd maar nu zag ik het first hand en het inspireerde me.

Ik studeerde af met een 8, besloot dat ik niets met biologie wilde gaan doen en vond meteen een baan als decaan op een school in de buurt, waar ik nu nog steeds een deel van de week werkzaam ben.

En wat heeft dit nou allemaal met ondernemen te maken?

Er zijn gewoon veel te veel dingen leuk. Ik ben onrustig en ik heb kortstondige, vurige passies voor de meest uiteenlopende onderwerpen. Ik kan me enorm verliezen in iets en dat dan na twee maanden weer helemaal vergeten. Als gevolg daarvan raak ik gauw verveeld als ik niet genoeg vernieuwing of uitdaging heb.

Ik heb lang nagedacht over de vraag: “Waar word ik nou echt blij van?” en pas sinds kort kan ik die goed beantwoorden. Ik word blij van vrijheid, van mensen grote stappen zien maken, van dingen zelf uitzoeken, leren en ontwikkelen. De stap naar het ondernemen was spannend. Ik was pas 26 en leek de enige in mijn omgeving die dit ging doen. Eenmaal bij de Kamer van Koophandel werd het echt toen ik mijn handtekening zette, en toen de medewerker van de KvK me vroeg of hij een foto moest maken van dit heuglijke moment zei ik volmondig ja.

Tevreden klanten

Ik werk al maanden onvermoeid 80 uur per week en I love it. Ik bouw aan iets dat helemaal van mij is en van niemand anders. Mijn enige prioriteit is dat mijn klanten tevreden zijn.

Omdat ik de ene helft van mijn tijd hier volledig mijn ei in kwijt kan, kan ik ook nog heel gelukkig zijn in mijn baan als decaan. Ik ervaar de combinatie van werken in loondienst en ondernemen echt als een hele prettige combinatie van zekerheid en vrijheid. Doordat ik voor mezelf de vraag “Wat wil ik écht?” heb beantwoord, weet ik hoe ontzettend moeilijk dat kan zijn.

Succesvol worden en gelukkig zijn is geen toeval, daar moet voor gewerkt worden. Wanneer je dat inziet, kun je pas echt vooruit.

Wil je meer over mij persoonlijk weten? Klik hier én volg me op Instagram!